Otwarcie Żelazowej Woli dla publiczności w dniu 7 maja jest zwieńczeniem wieloletniego programu rządowego „Dziedzictwo Fryderyka Chopina” i ważnym wydarzeniem w Roku Chopina.
Prowadzone od 2005 roku prace nad rewitalizacją zmierzały do przekształcenia Żelazowej Woli w ośrodek kultury i edukacji, wykorzystywany przez cały rok i zmieniający formułę pobytu turystów w tym miejscu: z półgodzinnego oglądania dworku i parku na całodzienną wyprawę śladami Chopina.
Wybudowano dwa lekkie, przeszklone budynki, których drewniana oprawa komponuje się z parkiem: pierwszy z nich mieści kasy, kawiarnię, sklep i salę multimedialną, gdzie zaczyna się zwiedzanie. W drugim znajdują się restauracja i sala wielofunkcyjna przeznaczona do organizacji koncertów, konferencji i pokazów filmów. To przykład współczesnej architektury współdziałającej z obiektami zabytkowymi, projektowanej z materiałów dostępnych w środowisku ich powstawania – drewna i kamienia, które w przyszłości doskonale wplotą się w zieleń odnowionego parku Żelazowej Woli. Park – pierwotnie projektowany w latach 30-tych przez prof. Franciszka Krzywdy-Polkowskiego dziś zyskał współczesne oświetlenie, systemy nawadniające oraz nowy kształt architektury zieleni zgodny z wymogami konserwatorskimi.
Zwiedzający rozpoczną wizytę od filmu, a następnie otrzymają przewodniki audio, które ich poprowadzą przez park do dworku. Ekspozycja dworku podczas rewitalizacji została podzielona na dwie części, odpowiadające ich pierwotnemu charakterowi: mieszkalną i gospodarczą. Zwiedzanie rozpoczyna się od „Piekarni” (tzw. kuchni białej), w której wnętrzu dominuje monochromatyczna fotografia grupy ludzi z rosyjskim kompozytorem Milijem A. Bałakiriewem na pierwszym planie, obok m.in. zdjęcia członków Warszawskiego Komitetu Muzycznego w dworku podczas odsłonięcia pomnika w roku 1894, jedna z najwcześniejszych ilustracji oficyny.
Jest to wstęp do opowieści o historii Żelazowej Woli, jej odejściu w niepamięć na przestrzeni lat, ponownym odkryciu i rewitalizacji. Już z „Piekarni” widać dominujący element kolejnego pomieszczenia – na szklanej tafli zdjęcie grupy ludzi uczestniczącej w odsłonięciu obelisku. Jest to również fotografia monochromatyczna, w której tle umieszczono kolaż reprodukcji afiszy koncertów oraz zbiórek pieniędzy na rzecz odbudowy Domu Narodzin Fryderyka Chopina, serii pocztówek i plakatów z początku ubiegłego stulecia. Wszystko to umieszczono w izbie, którą najprawdopodobniej zamieszkiwała dworska gospodyni. Ekspozycja oparta na ikonografii z początku XX wieku, do lat 20. włącznie jest dalszym ciągiem opowieści o rewitalizacji dworku. Kolejne pomieszczenie, „Izba czeladna” przenosi nas w lata 30. ubiegłego stulecia, w czasy gdy oficyna została przekształcona w dworek. W pomieszczeniu pozostawiono także fortepian, eksponowany tu przed rewitalizacją dworku. W przyszłości ekspozycji dopełni fotoplastykon umieszczony na ścianie naprzeciw okien, w którym będą eksponowane zdjęcia z lat 30. ubiegłego wieku.
W dalszej kolejności zwiedzający wkraczają do pomieszczeń prezentujących drugą, pierwotnie mieszkalną część dworku. W „Alkierzu” prezentowana jest fotografia ilustrująca Orkę w parku. Do złudzenia przypomina ona widok z okna, w którym została umieszczona. Boczne ściany pomieszczenia eksponują wpisy z pierwszej księgi pamiątkowej z Żelazowej Woli z roku 1895 roku.
W przylegającej „Jadalni”, centralnym eksponatem jest rękopis nut Poloneza g-moll, dedykowany Wiktorii Skarbek, prezentowany w trzech szklanych gablotach. W podobnych szklanych bryłach zamknięto umieszczone na ścianach fotografie: portrety rodziny Chopina i rodziny Skarbków.
Kulminacyjnym punktem ekspozycji w dworku jest „Sypialnia”, miejsce narodzin Fryderyka Chopina. Specjalny charakter nadają tej izbie dwa strumienie światła, wydobywające
z mroku wnętrze otwartego fortepianu oraz portret Fryderyka Chopina, a całości dopełniają dwa wydruki dokumentów związanych z narodzinami kompozytora, pokazujące rozbieżności wokół daty urodzin Fryderyka. Zwiedzanie Dworku kończy wizyta w „Przedpokoju”.
Wielkim przedsięwzięciem było odnowienie parku; posadzenie kilkuset tysięcy nowych roślin, położenie pod ziemią 120 km rur nawodnienia i 30 km kabla elektrycznego oświetlenia umożliwiającego korzystanie z parku także po zachodzie słońca. Unikalny system nagłośnienia na terenie parku pozwala słuchać koncertów nawet w odległym zakątku. Park, podobnie jak wszystkie budynki, jest przystosowany dla niepełnosprawnych; specjalnymi wjazdami i alejkami mogą oni dotrzeć do każdej jego części.
Odległy od Żelazowej Woli o 10 km kościół w Brochowie, w którym Chopin został ochrzczony, to unikalny w skali europejskiej zabytek architektury obronno-sakralnej.
Wnętrzom przywrócono wygląd z czasów Chopina i poprawiono akustykę, dzięki czemu mogą się tu odbywać koncerty.
Dla turystów uruchomiono specjalny dojazd z Warszawy:
od 8 maja oznakowane mikrobusy będą odjeżdżać każdego dnia spod Muzeum Fryderyka Chopina do Żelazowej Woli (patrz dodatkowa informacja).
Znajdź nas na: